Als je van koffie houdt of van thee, dan zit je voorlopig goed denk ik. Het is er al sinds mensenheugenis en niets wijst erop dat het verdwijnt. Dat het duurder zal worden geloof ik wel, maar verdwijnen nee.
Een beetje hetzelfde geldt voor bier en wijn. Van al die producten worden regelmatig vernieuwde versies bedacht. Smaakje zus of smaakje zo. Wezenlijk verandert er niets.
Waarom niet? Waarom komt er niet een goede vervanger van koffie, omdat het veel lekkerder is, je er nog beter wakker van wordt of weet ik veel wat? Zijn we als mensheid uit gevonden op dat vlak?
Op allerlei gebieden vinden we nieuwe dingen uit. Hier niet. Is het dan zo dat achterliggende financiële belangen dat verhinderen? Stel je voor de hele koffie business gaat op zijn gat. Het ergste zou ik dat vinden voor de producenten, de arme boeren die het basisproduct leveren en er het minst aan verdienen. Geldgraaiers in de branche zullen alles doen om een alternatief te verhinderen. Vergelijk het met de tabaksindustrie, waarvan zelfs is aangetoond dat die miljoenen mensen ziek maakt en laat sterven aan hun kwalijke product.
Waarom is er geen nieuwe koffie die geen koffie is, maar iets heel anders en nog veel lekkerder?
Hou jij van koffie, of wil je ook wel eens iets anders?
Volgens sommigen kan binnen afzienbare tijd de computer alles en zijn mensen voor kennisverwerving niet meer nodig.
Ik probeer op mijn manier te ontdekken wat er kan met Kunstmatige Intelligentie. Om maar gelijk van wal te steken, er is geen sprake van intelligentie. Het is hooguit een soms handige, maar onbetrouwbare zoekmachine. Dat niet willen of kunnen inzien is niet heel slim. Een soort geloof.
Geloofsgenoten plegen elkaar op te zoeken en te bevestigen.
Die geloofsgenoten zijn niet alleen maar wereldvreemden. Complete overheden in beschaafde landen doen mee aan de ratrace naar het beloofde AI land.
Er kan veel met Artificial Intelligence (AI) dat is een feit. In de gezondheidszorg bijvoorbeeld. Dat is mooi en goed.
Dat AI dingen verzint is bekend. Dat is niet echt verzinnen, het is geprogrammeerde gretigheid om een gewenst antwoord te geven. Want dat maakt een gesprekspartner leuker. Hoewel. er is helemaal geen gesprekspartner.
Het wordt interessant als je weet dat de verzonnen antwoorden worden gebruikt om weer te dienen als invoer voor een AI model. Dat wordt trainen genoemd.
Ik noem een voorbeeld. Veel wetenschappelijk publicaties bevatten AI verzinsels. Ook wel aangeduid als spookreferenties als het gaat om verwijzingen naar niet bestaande (door AI verzonnen) eerdere publicaties van anderen.
Het is gebruikelijk dat wetenschappelijke ontwikkelingen gebaseerd zijn of voortbouwen op eerder erkende bevindingen en publicaties. Ook al kunnen ze er haaks op staan. Zo ontwikkelt wetenschap zich.
Als zo’n nieuwe publicatie dan verwijst naar spookreferenties en een volgende publicatie gebruikt het verhaal weer als uitgangspunt dan refereert een spookreferentie aan een spookreferentie. Het nieuwe document is een malafide product gebaseerd op een vorig malafide product. De kruisbestuiving van betrouwbare wetenschap is niet meer. Deze toenemende vervuiling van kennis is op termijn onherstelbaar, want wat is er uiteindelijk nog wel integer? Vraag het AI. Of misschien beter maar niet .
Als de invoer van een AI-model zuiver is en gecontroleerd wordt toegepast, zoals bij het diagnosticeren van bijvoorbeeld kanker op basis van door bekwame artsen beoordeelde Pet-scans dan kan dat hele goede resultaten opleveren.
Daar tegenover staat dat AI gevoed door al dan niet bewust onjuiste gegevens gevaarlijk en manipulatief kan zijn.
Als politici, overheden en commerciële bedrijven dat zouden beseffen dan zou dat al een hele stap in de goede richting zijn, maar dat is in de verste verte niet zo.
Ik ben een liefhebber, van een ouderwets lekker kopje koffie.
Goeie koffie dan en op de goede manier gezet en daar hoef je geen barista voor te zijn, zelfs ik kan het. Ik ben allergisch voor Roodmerk. Een reclamekreet voor branderig smakende koffie. Met heel gezellige reclame, maar niet lekker.
Als je me nu een elitaire koffienerd vindt, dan heb je misschien wel een Senseo op je aanrecht staan. Koffie is koffie is ook een benadering.
Maar wat is dan ouderwets lekker? Het ouderwetse element is voor mij dat je zorg besteed aan je kopje koffie. Vraag de eerste de best verwarmingsmonteur of timmerman die je over de vloer krijgt of hij of zij overal koffie drinkt als ze het krijgen aangeboden. “Nou nee, lang niet overal”. Ze schatten je in en ze hebben die Senseo allang gespot.
Voor je het je af gaat vragen, ik doe niet aan havermelk. Tot poeder gemalen havervlokken met water. Vaak ook nog wat toegevoegd zout of suiker. Je mag het hebben van mij. Ik ga voor biologische volle koemelk.
Maar dan heb je nog geen koffie. Een lungo, zwart maar niet te sterk vind ik lekker, precies goed van koffie die er geschikt voor is. Ik houd me verder niet zo bezig met alle mooie aanduidingen voor een bakkie. Cappuccino of gewoon met een beetje melk, niet te veel en niet te weinig. Niet gloeiend heet, precies goed.
Als je koffie gruwelijk wil verprutsen, gebruik dan een Italiaanse Bialetti of een andere percolator. Zet het vuur eronder goed hoog en laat dat zo tot alle koffie er door is. Je koffie is verbrand en stinkt tot op de hoek van de straat. Er zijn er die nooit anders doen. Je kan met een Bialetti heerlijke koffie zetten, met een beetje aandacht.
Om te beginnen moet je goede koffie kopen die past bij jouw smaak. Dat kan Roodmerk zijn. Als je een tip wil? Probeer eens Lavazza Oro. Online bij ene Koffie Henk gekocht is het zo twee euro voordeliger dan in de supermarkt, zelfs goedkoper dan Roodmerk. Is dus niet een kwestie van het kunnen betalen. Je moet er een beetje moeite voor doen.
Liefhebber zijn is niet dat ik de hele dag koffie drink. Twee of drie kopjes. Maar dan wel iets goeds.
Hoe zet je dan koffie, of met wat voor apparaat? Moet je helemaal zelf weten, je kan op veel manieren lekkere koffie zetten. Ik gebruik een eenvoudige Italiaans espressomachine met een piston. Kost niet heel veel meer dan een goed filterkoffie apparaat. Maar de smaak jongens, dat moet je proeven. Daarnaast heb ik voor het gemak een Mini Nespresso apparaat omdat je zo makkelijk met soorten kunt variëren. Gaat mee op vakantie als ze daar niks bijzonders in de keuken hebben. Dure koffie? In de winkel wel, daar moet je ze ook niet kopen. Je moet er wel een beetje moeite voor doen.
Het allerbelangrijkste is genieten van je kopje koffie. Neem er de tijd voor.
Piep prakkiseert te veel vindt hij zelf. Als je als muis genoeg te eten hebt, een mooi plekje om te wonen en een vriendin zoals Tintje wat wil je dan nog meer?
Eigenlijk niks denkt Piep, maar toch ook weer wel. Nu is het zo dat hij daar niet veel over wil zeggen. Voor je het weet vinden ze je een zeurkous. Tintje snapt het wel en probeert hem een beetje te sturen in hoe je om kan gaan met muizenissen.
Als er iets is dat je niet kan oplossen, dan is dat zo. Als je er elke dag last van hebt en ’s nachts wat minder, kijk dan naar wat je er overdag aan kan doen. Maar Piep weet dat er niet veel aan te doen is.
Piep had altijd een handeltje in eikels en beukennootjes, je moet tenslotte wat doen en het was leuk. Je hoefde nooit te betalen voor een voorraadje, gewoon een beetje ruilhandel. De volgende keer help je mij ergens mee zei hij dan. Zo werkt het al eeuwen tussen gewone muizen en zo is het goed.
Dat gesjouw met kruiwagens vol eikels en beukennootjes maakte dat hij een beetje last kreeg van zijn rug. Dat beetje werd van lieverlee een beetje meer, tot een beetje te veel. Zoals nu. Lopen en staan doen hem pijn. Even gaan zitten, of als het echt niet meer gaat gaan liggen helpt. Dan kan hij weer even verder.
Tintje heeft verstand van geneeskrachtige kruiden. Ook kruiden die goed tegen pijn in je rug helpen. Ze maakt voor Piep drankjes, thee en paddenstoelentinctuur. Vooral dat laatste helpt goed. Voor het ontbijt een paar druppels op je nuchtere maag en hup, een uurtje later is de pijn zo goed als weg. Het spul maakt hem ook wat zorgelozer en rustiger. Daar kan je dus niet genoeg van gebruiken.
Alleen is dat niet helemaal waar. Als je er te veel van gebruikt kan je niet meer zonder, ook al zou je geen pijn meer hebben. Dan ga je ernaar verlangen.
Piep wordt voor zijn rug behandeld in het UMMC, het Universitair Muizen Medisch Centrum. Daar vertelden ze hem dat hij geluk heeft met de paddenstoelentinctuur. Er is eigenlijk geen andere oplossing.
Waarom dan dat gepieker vraagt Piep zich af. Nadenken over een oplossing die er niet is heeft geen zin. Tintje weet dat hij best wat meer van haar pijnstiller kan gebruiken. Er zit nog veel ruimte in het is nog lang niet te veel. Doe dat dan Piep, zegt ze.
Ja, denkt hij. Als dat de manier is dan doen we het zo. Nu nog mijn hoofd leeg maken, maar daar is de paddenstoelentinctuur natuurlijk ook geschikt voor.
Als ze er nog waren zouden de mussen nu massaal uit de dakgoot vallen.
Code oranje dan moet er wel iets aan de hand zijn. Ik kreeg het gauw door nadat ik het Nationaal Hitteplan tot mij had genomen. Er is sprake van een heat dome. Ik weet nu zelfs hoe dat kan gebeuren. Hier heet het een hittekoepel, warme lucht onder een soort imaginaire kaasstolp. Een imposant natuurverschijnsel, alleen wat nieuw voor de meesten. Iets met klimaat toch wel.
Ik las in het nieuws dat een mevrouw van een universiteit het niet de bedoeling vindt dat jouw airco zorgt voor een aangenaam binnenklimaat. Niet de bedoeling!
Immers het lichaam kan zich binnen een week aanpassen aan een hittegolf. De gedachte alleen al aan een hittegolf van een week doet me het zweet uitbreken. Dat kunnen aanpassen gold ook voor ouderen zei ze.
Ik vermoed dat het zo’n mevrouw is die vindt dat ouderen in veel te grote huizen wonen en dat ze geen plaats wensen te maken voor jonge gestudeerden. Dan is het best slim om ouderen een week lang aan een hittegolf te laten wennen. Dan komen er in een klap een boel veel te grote huizen vrij.
Ik las over in mijn ogen veel betere adviezen, zoals het niet gebruiken van een air fryer bij deze temperaturen. Het is nu even beter om je kroket bij Sjaak Snack om de hoek te halen.
Ook veel drinken is een goed advies al zou ik erbij vermelden dat het om water gaat.
Ik heb voor mezelf een lijstje gemaakt van wat je wel kan doen, zo zit ik in mekaar. Ik ben al bij: op de bank stil zitten. Ik twijfel nog of ik koffie zal zetten, dat genereert weer warmte.
De afstandsbediening van de airco ligt me uit te dagen op de tafel. Ik bezwijk.
Bijna het mooiste van een moestuin is spitten. Mooier nog is schoffelen. Dat laatste is niet voor veel mensen weggelegd. Natuurlijk ken je dat, zo’n plat stukje ijzer aan een steel. Je kan er een beetje mee door de grond raggen. Het onkruid lacht je uit, in plukjes met een kluitje aarde eraan wacht het tot de volgende regenbui en dan groeit het verder. Voordeel is dat je leuk aan de gang blijft.
Voor het echte werk, om het te leren, heb je een flinke moestuin nodig om meters te maken. In dat geval ben je waarschijnlijk ook zo slim om je planten op een vaste afstand van elkaar en tussen elkaar te zetten en wel zo dat je schoffel er ruim tussendoor past.
Als je minstens anderhalf seizoen intensief met een echte schoffel hebt gewerkt dan komt het. Je raakt in een flow als je aan het schoffelen bent. Je vergeet alles om je heen en bent helemaal geabsorbeerd door het schoffelwerk. Heerlijk.
Je hebt een nieuwe oog-handcoördinatie aangeleerd die je laat schoffelen als een pro. Je laat je gedachten niet meer afdwalen en je wordt niet meer door je omgeving afgeleid. Je voelt aan de steel van de schoffel of je onkruid raakt, of dat je tegen een van je groenteplanten aantikt.
Het vergt wekenlang meerdere dagen per week werken met de schoffel. Vaak oefenen is beter dan een af en toe heel lang.
Voor het echte werk heb je een goede schoffel nodig, niet zo’n bot stukje metaal. Een echte heeft aan alle kanten een snijvlak, voor, achter en aan de zijkanten. De voorkant is wat breder dan de achterkant. De betere zijn van (hand)gesmeed staal. Niet vlijmscherp, maar net scherp genoeg.
Als je biologisch of duurzaam wil schoffelen koop dan geen geverfde schoffel. Hetzelfde geldt voor je andere tuingereedschap en je klompen. Je kan raden waar die verf blijft op den duur.
Een tip, zorg dat de steel van al je tuingereedschap ongelakt is. Dat voorkomt blaren in je handen.
Mijn tegeltjeswijsheid van vandaag: als je schoffelt is het altijd mooi weer.
Kan je jezelf opnieuw uitvinden of is dat net zo’n lege kreet als iemand in zijn/haar kracht zetten? De afdeling kretologie herbergt een flink archief.
Ik verbaas me erover dat allerlei coaches zich aanprijzen onder zo’n loze kreet. Vaak zijn het ervaringsdeskundigen die na een coaching traject besloten zelf coach, adviseur of consulent te worden. Een website is snel gebouwd en aan kretologie geen gebrek.
Bedenk als je dit leest dat ik een kretologie deskundige ben. Niet uit ervaring dat dan weer niet. Ik heb de onhebbelijkheid om dingen selectief te onthouden. Leuke, echte bijzondere dingen. Maar veel te vaak ook zaken waar ik me groen en geel aan erger. Ik zou ze beter kunnen vergeten.
Verder huppel ik onbekommerd door het leven. Ik zei van de week nog tegen een goede kennis: he bro, wat denk jij als ik een cursus straattaal ga volgen?
Een veelbetekenende blik was het antwoord. Ik ben misschien te goed in non-verbale communicatie? Je wil niet weten wat je allemaal zonder woorden zegt. Als je nu je schouders ophaalt ben je misschien iemand die dat niet meekrijgt.
Ik ga voor een luchtige benadering, op z’n tijd schiet ik uit mijn slof maar voor de rest cool hoor.
Het is een testje, Ik zet dit stukje in zijn geheel (ook) op Insta. Niks linkje klikken naar mijn website, gewoon gelijk lekker lezen.
Het helpt als de zon schijnt. Een flinke regenbui op z’n tijd helpt ook.
Licht en lucht doen iets met je, ruimte, bomen en groen net als die regenbui. Wat is dat toch?
Blauw ook trouwens, een strakblauwe lucht boven een uitgestrekt strand. Wat golven op de zee het geluid van de zee, niks mooiers.
Ik heb al vaker gezegd dat Texel mijn favoriete eiland is. Je hebt er alle bovengenoemde ingrediënten. Als je de boot oprijdt, de zeelucht ruikt en het gekrijs van de meeuwen hoort dan ben je er.
Wandelen langs het strand doe ik niet meer. Naar Texel gaan ook niet. Ik koester mooie herinneringen. Tuurlijk, je kan zo’n dikke banden kar huren aan het strand. Moet je ook nog iemand vinden die je door het mulle zand wil duwen en dat dan nog leuk vindt ook. Dat is frustratie op wielen. Vooral voor mij.
Iets niet kunnen is niet erg, gewoon doen wat wel kan. Verder is het niet handig om de confrontatie aan te gaan met wat je niet kan.
Ik geniet op mijn manier van Texel, webcams. Ik ken de plekjes waar de camera’s staan. Tot en met de lammetjes op de schapenboerderij.
Storm, hoog water, zomers een bomvol strand. Loop even vijf minuten door langs de vloedlijn en je hebt het strand voor jezelf. Prima dat de meeste mensen ervoor kiezen om boven op elkaar te zitten. Van de drukte op het strand zal ik geen hinder hebben.
De zon heb ik bij voorkeur in mijn hoofd schijnen, niet erop.
Voordeel daarvan is dat je er invloed op hebt. Ik zat vanmorgen in de keet op de moestuin, samen met Bart en Peet. De mannen waren aan het spitten, tijd voor een bakkie. Door de hoge benzineprijs nemen we de koffie mee van huis. Even het aggregaat laten draaien voor een bakkie is een te dure grap.
Ik had nog zo’n vijftig aardappelpoters over. Kan je twee dingen doen, ze weggooien, of gewoon nog een stukje omspitten. Dat laatste dus.
Dat kan zo met van alles, ook in je hoofd. Ook in je hoofd zijn er perceeltjes waar het gras hoog staat en waar onkruid groeit. Even omspitten en er iets planten. Laat de zon schijnen in je hoofd en laat het af en toe regenen, voor een goede oogst.
Ik denk na over wat ik zie en ervaar en over wie ik ben. Ik ben me er meer bewust van dan ooit dat er een reden is voor hoe ik dingen doe en waarom. Je bouwt een referentiekader op vanaf dat je heel klein bent. Zelfs allerlei onbewuste impulsen van toen je nog piepklein was en zelfs van toen je nog niet geboren was spelen een rol.
Je ervaringen en je leefomgeving in je kinderjaren kunnen je sterk beïnvloeden.
Je ontdekt ook dingen die je worden meegegeven als hoe het is en hoe het hoort die niet stroken met wat jij zelf voelt en denkt. Kinderen hebben haarfijne antennes voor waar het verhaal gekleurd is of niet klopt. Vaak is je omgeving eensgezind en wordt er verwacht dat jij daarin meegaat. Ik ben wat dat betreft wel tegendraads. Ik kreeg dan ook vaak te horen dat ik het nog wel zou leren. Dat is tot op heden nog niet het geval gelukkig.
Als je fan bent van een voetbalclub, dan is het niet gek dat anderen in jouw omgeving dat ook zijn. Goede kans dat je een fan van Ajax bent als je een Amsterdammer bent.
Religieuze omgevingen zoals kerken bestaan voor het grootste deel uit nazaten van leden van zo’n kerk. Je krijgt het met de paplepel ingegoten. Ik las onlangs dat mensen die zich van een kerk los hadden gemaakt het betitelden als een langdurig impregneringsproces.
Hetzelfde kan gelden voor politieke overtuigingen of hoe je naar andere mensen kijkt. Zeker als ze niet een kopie van jou en jouw cultuur zijn.
Als je je er bewust van bent dan kan dat je een vrijere en ruimere manier van denken geven. Letterlijk bevrijd. Eerlijker ook denk ik.
Ik was een week geleden op vakantie in Zuid-Duitsland, Baden Württemberg. Even eruit op een prachtige locatie en met stralend weer. Wat wil je nog meer?
Onze oudste kleinzoon was mee. Het was in het begin een beetje een spannende onderneming voor hem, want de eerste keer op zo’n lange reis met de auto. Hij wist niet goed wat hij kon verwachten. Het resultaat overtrof al zijn verwachtingen.
Ik voel me aangetrokken tot het Duits. Niet door de lessen op school, ik was er geen ster in. Wel door mijn verlangen om het land en zijn bewoners te leren kennen door het beheersen van de taal. Mijn grootouders woonden in de Achterhoek tegen de Duitse grens aan. Aan weerszijden van de grens spreken ze vrijwel hetzelfde dialect. Het zaadje is waarschijnlijk daar ergens geplant.
Ik volgde Duitse Krimi’s en de Nachrichten op tv en keek reclame tot ik een ons woog. Zo heb ik me het Duits eigen gemaakt.
In het Zwitserse Berner Oberland, waar ik regelmatig kwam spreken ze Duits. Ik had daar vrienden. Zo leerde ik het beter verstaan en het spreken, op mijn manier. Grammaticaal deugt er niet veel van, maar wat doet dat ertoe? Ik kan prima met Duitstaligen communiceren, Duits lezen gaat moeiteloos. Ik geniet ervan.
Ik kan een lang verhaal kort maken, mijn kleinzoon verwoorde het mooi toen mijn dochter hem ’s avonds na onze vakantie weer naar zijn eigen bed bracht. Hij zei: ik mis Duitsland nu al.
Ik kocht van de week een balletje voor de hond. Zo een van bijtvast rubber met een lus eraan. Kan je hem makkelijk wegslingeren en er is niks leukers voor je hond dan het terug te brengen.
Ik had eerder een hond en ook een hondje. Ik vergeet ze nooit. Naaste familieleden waren uit nalatigheid de oorzaak dat ze werden doodgereden. Een klein vuilnisbakkenrasje en een prachtige Dobermann. Het waren mijn honden.
Ik heb allang geen hond meer. Wel vrienden op de tuin met een hulphond.
Maar dat balletje dan? Het ligt hier al een week op de tafel en is aanleiding voor vragen. Daar geniet ik stiekem een beetje van.
Ik leg het je uit.
De mevrouw in de dierenwinkel zei na dat ik het had toegelicht niet begrijpend: oh, ze gebruiken ze overal voor.
Mijn maat snapte het gelijk, je gebruikt hem voor een sloping wire?
Het verschil is dat ik niet een oorlogsgebied zit, maar dat het voor mij een hobby is. Hij kent het uit de noodzaak om een radioverbinding te onderhouden, waar je ook zit. Een meter of 20 draad, je mikt het aan het balletje in een boom of uit een hoog gebouw en je hebt een prima antenne voor de kortegolf.
Ik had jaren zo’n langdraadantenne van de zolder naar de tuin en vise versa. Aanvriezende natte sneeuw maakte dat hij brak. Je hebt een soort transformator nodig om het radiosignaal om te zetten naar de coaxkabel richting de radio. Mijn buurvrouw vroeg al eens of dat dingetje een camera was.
Kortegolf is geschikt voor wereldwijde radio-ontvangst van zenders met een relatief klein vermogen. Is een technisch verhaal dat ik je bespaar. Een bijzonder detail wil ik je niet onthouden. Zonnevlammen, gigantische uitbarstingen van geladen deeltjes op de zon zijn van positieve invloed op je ontvangst. Ze veroorzaken bijvoorbeeld ook het noorderlicht.
Natuurkunde is mooi. Daar dacht ik op school wel eens anders over.
Maar op internet kan je toch horen wat je wil? Wel veel maar veel ook niet en dit is veel leuker, het werkt ook als internet niks meer doet. Veel mensen en organisaties in door hun regering of belegeraars onderdrukte gebieden gebruiken kortegolfradio om de rest van de wereld te bereiken. Vliegtuigen, radioamateurs, militairen en ook christelijke zenders gebruiken de korte golf. Je kan luisteren naar wat je wil natuurlijk.
Ik lees net dat de BBC World Service de komende jaren op een flinke extra bijdrage van de Britse regering kan rekenen. Om wereldwijd de ontvangst van nieuwsberichten voor iedereen mogelijk te blijven maken.
Binnenkort mik ik de antennedraad vanaf de zolder de tuin in. Eens horen wat er allemaal nog te ontvangen is. Hopen dat de zonnepanelen van de buren niet te veel storing veroorzaken.
