Vroeger was alles beter. Je onthoudt de goede dingen beter dan de dingen die je liever zou vergeten. Zo gaat dat met vroeger.
Ook in het nu is het fijn om niet steeds bezig te zijn met de gratis rottigheid waar je elke dag van wordt voorzien. Kijk even naar het NOS-journaal als je denkt van waar heeft hij het over. Geldt ook voor je persoonlijke leefomgeving.
Je kan bijvoorbeeld op yoga-les of mindfulness training, of gewoon doen of je gek bent. Dat laatste wreekt zich op den duur.
Heb je dan iets aan vroeger? Ik denk het wel. Het kan je iets vertellen over hoe je langer geleden de dingen beleefde. Wat je als klein nog onbevangen mensje meemaakte is waardevol. Het heeft je mede gevormd voor de rest van je leven. De negatieve kant ervan bestaat ook.
Ik vertel je over de positieve kant. Je weet dat ik iets heb met moestuinen en vooral wat er in zo’n tuin tot je verwondering allemaal gebeurt. Als je er helemaal niks doet in je moestuin dan groeit er van alles. Dat is een wonder op zich. Een door velen geminacht wonder, want onkruid en dat hoort niet. Ik ben allergisch voor wat anderen vinden wat niet hoort.
Mijn opa was boer, om rond te komen werkte hij later ook in een meubelfabriek. De boerderij opgeven? Nooit, ik snap dat.
Toen ik een klein boefje was had hij een gemengd boerenbedrijf. Met vijf koeien een paar zeugen, biggetjes, kippen, konijnen en natuurlijk regelmatig een paar kalfjes. Koeien geven geen melk als ze geen kalfjes hebben. Hij was daarnaast loondorser, in het seizoen werkte hij bijna dag en nacht.
Hij had een moestuin, niet uit liefhebberij zoals ik. Om van te leven. Ik kan hem niet meer vragen wat hij allemaal wist en ik nooit zal weten over een moestuin. Het heet nu biologisch en dat is allesbehalve iets nostalgisch.
‘s Avonds voor het avondeten kreeg ik een schoteltje en een aardappelmesje mee naar de hof, zo heet een boerenmoestuin in de Achterhoek, om de toppen van de uienplanten te snijden. Als ik er genoeg had en de geur van vers uienloof was overal bracht ik het naar de keuken. Mijn oma sneed het loof in ringetjes. Voor over de gebakken aardappelen. Een typisch Achterhoeks gerecht, gebakken aardappelen met ui.
Het loof van de uienplanten groeit door en je kunt er vaker van oogsten zolang het groen is. Als je zelf uien hebt liggen die beginnen uit te lopen, dan kan je de groengele topjes gebruiken in de sla, op je broodje gezond of natuurlijk bij de gebakken piepers.
Je kan ook de uitgelopen uien in je tuin planten of in een pot, dan kan je vaker oogsten. Maak een kuiltje in losse grond en plant de ui daarin zodat niet meer dan een kwart van de ui in de grond zit. Het grootste deel dus boven de grond.
De hof op de boerderij en alles wat daar groeide heeft bij mij het moestuinzaadje geplant.