Maand: juni 2026

Piep prakkiseert te veel vindt hij zelf. Als je als muis genoeg te eten hebt, een mooi plekje om te wonen en een vriendin zoals Tintje wat wil je dan nog meer?

Eigenlijk niks denkt Piep, maar toch ook weer wel. Nu is het zo dat hij daar niet veel over wil zeggen. Voor je het weet vinden ze je een zeurkous. Tintje snapt het wel en probeert hem een beetje te sturen in hoe je om kan gaan met muizenissen.

Als er iets is dat je niet kan oplossen, dan is dat zo. Als je er elke dag last van hebt en ’s nachts wat minder, kijk dan naar wat je er overdag aan kan doen. Maar Piep weet dat er niet veel aan te doen is.

Piep had altijd een handeltje in eikels en beukennootjes, je moet tenslotte wat doen en het was leuk. Je hoefde nooit te betalen voor een voorraadje, gewoon een beetje ruilhandel. De volgende keer help je mij ergens mee zei hij dan. Zo werkt het al eeuwen tussen gewone muizen en zo is het goed.

Dat gesjouw met kruiwagens vol eikels en beukennootjes maakte dat hij een beetje last kreeg van zijn rug. Dat beetje werd van lieverlee een beetje meer, tot een beetje te veel. Zoals nu. Lopen en staan doen hem pijn. Even gaan zitten, of als het echt niet meer gaat gaan liggen helpt. Dan kan hij weer even verder.

Tintje heeft verstand van geneeskrachtige kruiden. Ook kruiden die goed tegen pijn in je rug helpen. Ze maakt voor Piep drankjes, thee en paddenstoelentinctuur. Vooral dat laatste helpt goed. Voor het ontbijt een paar druppels op je nuchtere maag en hup, een uurtje later is de pijn zo goed als weg. Het spul maakt hem ook wat zorgelozer en rustiger. Daar kan je dus niet genoeg van gebruiken.

Alleen is dat niet helemaal waar. Als je er te veel van gebruikt kan je niet meer zonder, ook al zou je geen pijn meer hebben. Dan ga je ernaar verlangen.

Piep wordt voor zijn rug behandeld in het UMMC, het Universitair Muizen Medisch Centrum. Daar vertelden ze hem dat hij geluk heeft met de paddenstoelentinctuur. Er is eigenlijk geen andere oplossing.

Waarom dan dat gepieker vraagt Piep zich af. Nadenken over een oplossing die er niet is heeft geen zin. Tintje weet dat hij best wat meer van haar pijnstiller kan gebruiken. Er zit nog veel ruimte in het is nog lang niet te veel. Doe dat dan Piep, zegt ze.

Ja, denkt hij. Als dat de manier is dan doen we het zo. Nu nog mijn hoofd leeg maken, maar daar is de paddenstoelentinctuur natuurlijk ook geschikt voor.

Als ze er nog waren zouden de mussen nu massaal uit de dakgoot vallen.

Code oranje dan moet er wel iets aan de hand zijn. Ik kreeg het gauw door nadat ik het Nationaal Hitteplan tot mij had genomen. Er is sprake van een heat dome. Ik weet nu zelfs hoe dat kan gebeuren. Hier heet het een hittekoepel, warme lucht onder een soort imaginaire kaasstolp. Een imposant natuurverschijnsel, alleen wat nieuw voor de meesten. Iets met klimaat toch wel.

Ik las in het nieuws dat een mevrouw van een universiteit het niet de bedoeling vindt dat jouw airco zorgt voor een aangenaam binnenklimaat. Niet de bedoeling!

Immers het lichaam kan zich binnen een week aanpassen aan een hittegolf. De gedachte alleen al aan een hittegolf van een week doet me het zweet uitbreken. Dat kunnen aanpassen gold ook voor ouderen zei ze.

Ik vermoed dat het zo’n mevrouw is die vindt dat ouderen in veel te grote huizen wonen en dat ze geen plaats wensen te maken voor jonge gestudeerden. Dan is het best slim om ouderen een week lang aan een hittegolf te laten wennen. Dan komen er in een klap een boel veel te grote huizen vrij.

Ik las over in mijn ogen veel betere adviezen, zoals het niet gebruiken van een air fryer bij deze temperaturen. Het is nu even beter om je kroket bij Sjaak Snack om de hoek te halen.

Ook veel drinken is een goed advies al zou ik erbij vermelden dat het om water gaat.

Ik heb voor mezelf een lijstje gemaakt van wat je wel kan doen, zo zit ik in mekaar. Ik ben al bij: op de bank stil zitten. Ik twijfel nog of ik koffie zal zetten, dat genereert weer warmte.

De afstandsbediening van de airco ligt me uit te dagen op de tafel. Ik bezwijk.

Bijna het mooiste van een moestuin is spitten. Mooier nog is schoffelen. Dat laatste is niet voor veel mensen weggelegd. Natuurlijk ken je dat, zo’n plat stukje ijzer aan een steel. Je kan er een beetje mee door de grond raggen. Het onkruid lacht je uit, in plukjes met een kluitje aarde eraan wacht het tot de volgende regenbui en dan groeit het verder. Voordeel is dat je leuk aan de gang blijft.

Voor het echte werk, om het te leren, heb je een flinke moestuin nodig om meters te maken. In dat geval ben je waarschijnlijk ook zo slim om je planten op een vaste afstand van elkaar en tussen elkaar te zetten en wel zo dat je schoffel er ruim tussendoor past.

Als je minstens anderhalf seizoen intensief met een echte schoffel hebt gewerkt dan komt het. Je raakt in een flow als je aan het schoffelen bent. Je vergeet alles om je heen en bent helemaal geabsorbeerd door het schoffelwerk. Heerlijk.

Je hebt een nieuwe oog-handcoördinatie aangeleerd die je laat schoffelen als een pro. Je laat je gedachten niet meer afdwalen en je wordt niet meer door je omgeving afgeleid. Je voelt aan de steel van de schoffel of je onkruid raakt, of dat je tegen een van je groenteplanten aantikt.

Het vergt wekenlang meerdere dagen per week werken met de schoffel. Vaak oefenen is beter dan een af en toe heel lang.

Voor het echte werk heb je een goede schoffel nodig, niet zo’n bot stukje metaal. Een echte heeft aan alle kanten een snijvlak, voor, achter en aan de zijkanten. De voorkant is wat breder dan de achterkant. De betere zijn van (hand)gesmeed staal. Niet vlijmscherp, maar net scherp genoeg.

Als je biologisch of duurzaam wil schoffelen koop dan geen geverfde schoffel.  Hetzelfde geldt voor je andere tuingereedschap en je klompen. Je kan raden waar die verf blijft op den duur.

Een tip, zorg dat de steel van al je tuingereedschap ongelakt is. Dat voorkomt blaren in je handen.

Mijn tegeltjeswijsheid van vandaag: als je schoffelt is het altijd mooi weer.

Kan je jezelf opnieuw uitvinden of is dat net zo’n lege kreet als iemand in zijn/haar kracht zetten? De afdeling kretologie herbergt een flink archief.

Ik verbaas me erover dat allerlei coaches zich aanprijzen onder zo’n loze kreet. Vaak zijn het ervaringsdeskundigen die na een coaching traject besloten zelf coach, adviseur of consulent te worden. Een website is snel gebouwd en aan kretologie geen gebrek.

Bedenk als je dit leest dat ik een kretologie deskundige ben. Niet uit ervaring dat dan weer niet. Ik heb de onhebbelijkheid om dingen selectief te onthouden. Leuke, echte bijzondere dingen. Maar veel te vaak ook zaken waar ik me groen en geel aan erger. Ik zou ze beter kunnen vergeten.

Verder huppel ik onbekommerd door het leven. Ik zei van de week nog tegen een goede kennis: he bro, wat denk jij als ik een cursus straattaal ga volgen?

Een veelbetekenende blik was het antwoord. Ik ben misschien te goed in non-verbale communicatie? Je wil niet weten wat je allemaal zonder woorden zegt. Als je nu je schouders ophaalt ben je misschien iemand die dat niet meekrijgt.

Ik ga voor een luchtige benadering, op z’n tijd schiet ik uit mijn slof maar voor de rest cool hoor.

Het is een testje, Ik zet dit stukje in zijn geheel (ook) op Insta. Niks linkje klikken naar mijn website, gewoon gelijk lekker lezen.

Zien wat meer lezers trekt.